Όταν η Γωγώ Μαστροκώστα λύγισε ο "Κολοσσός" ήταν εκεί

Πήρε το προσωνύμιο «Κολοσσός» από τους φιλάθλους για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες αλλά και για τη σωματική του διάπλαση. Ως ποδοσφαιριστής δεν παραδίδει τα όπλα ακόμη κι όταν ο αγώνας έχει χαθεί. Με το χέρι σφιγμένο σε γροθιά δίνει το σύνθημα στους συμπαίκτες του για να τα δώσουν όλα και να νικήσουν.

Στην τελευταία μάχη του τα δάχτυλα του χεριού του ήταν ανοιχτά, καθώς έπρεπε μέσα σε αυτά να τυλιχτεί το χέρι της συζύγου του. Αν και ήξερε ότι ο πόλεμος με τον καρκίνο που έδωσε η Γωγώ Μαστροκώστα θα ήταν δύσκολος, ο Τραϊανός Δέλλας ποτέ δεν πίστεψε ότι αυτή η μάχη θα χαθεί. Ο «Κολοσσός» για άλλη μία φορά απέδειξε το μεγαλείο της ψυχής του, την αστείρευτη εσωτερική του δύναμη και έδωσε τα πάντα για να κερδίσει η σύζυγός του το δικαίωμα στη ζωή.

Καμιά φορά η μοίρα επιφυλάσσει παιχνίδια που κάποιοι δεν θα τα ήθελαν ούτε για τους χειρότερους εχθρούς τους. Οταν ο Τραϊανός Δέλλας παντρεύτηκε τη Γωγώ Μαστροκώστα, όλοι μιλούσαν για ένα λαμπερό κι όμορφο ζευγάρι. Κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας θα εκτυλισσόταν μια δραματική ιστορία. Ολα είχαν ξεκινήσει ιδανικά και στα τέλη του 2007 η ευτυχία του ζευγαριού απογειώθηκε. Ηταν τότε που η Γωγώ μάθαινε για την εγκυμοσύνη της. Ενας μικρός όγκος στο στήθος της που είχε αναστατώσει το ζευγάρι ανήκε στο παρελθόν, αφού οι γιατροί αποφάνθηκαν ότι πρόκειται για μία απλή σύμφυση. Η εγκυμοσύνη πήγαινε από το καλό στο καλύτερο και το ζευγάρι επισκεπτόταν πολλές φορές μαζί τον γυναικολόγο.

Δύο μήνες αργότερα έρχεται το πρώτο σοκ. Σε μια εξέταση ρουτίνας ο γιατρός διαπιστώνει ότι η καρδιά του εμβρύου έπαψε να χτυπά. Η Γωγώ Μαστροκώστα χάνει τη γη κάτω από τα πόδια. Ο Τραϊανός όμως την παίρνει από το χέρι και της λέει ότι όλη η ζωή είναι μπροστά τους. Η Γωγώ θα μείνει πάλι έγκυος και τον Δεκέμβριο του 2008 θα φέέρει στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι. Ο Τραϊανός καταγράφει τη γέννηση με βιντεοκάμερα, ενώ εκείνη τη στιγμή είναι ίσως ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο.

Τρεις μέρες αργότερα, οι γιατροί διαπιστώνουν ότι αυτό που είχε στο στήθος της η Γωγώ ήταν κάτι πιο σοβαρό από μια απλή σύμφυση. Την ενημερώνουν ότι πρέπει να κάνει μαστογραφία. Ο Τραϊανός παραμένει ψύχραιμος και δίνει κουράγιο στην αγαπημένη του σύζυγο. Μόλις βγαίνουν τα αποτελέσματα της εξέτασης, οι γιατροί την οδηγούν αμέσως στο χειρουργείο για αφαίρεση του όγκου και βιοψία. Ο «Κολοσσός» είναι ο άνθρωπος που της κρατάει το χέρι όταν ξυπνάει από τη νάρκωση της επέμβασης. Ξέρει ότι τα πράγματα δεν είναι καλά, ωστόσο δεν πτοείται.

Μετά την έξοδο από το μαιευτήριο το ζευγάρι επισκέπτεται συνεχώς γιατρούς προκειμένου να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Ο Τραϊανός έχει πάρει την κατάσταση πάνω του. Προτείνει να πάνε στο εξωτερικό προκειμένου να εξαντλήσουν τις πιθανότητες μιας άλλης διάγνωσης. Φτάνουν μέχρι και το Σικάγο, όπου οι γιατροί λένε τα ίδια που είχαν πει οι συνάδελφοί τους και στην Ελλάδα. Στις 29 Δεκεμβρίου η Γωγώ Μαστροκώστα μπαίνει πάλι στο χειρουργείο. Επειτα από οκτώ ώρες ξυπνά. Τον πρώτο άνθρωπο που αντικρίζει να στέκεται πάνω από το κεφάλι της, σαν φύλακας-άγγελος της, είναι ο «Κολοσσός» της. Της χαμογελάει και τη σφίγγει στην αγκαλιά του.

Η Γωγώ νιώθει ότι πλέον μπορεί να αγωνιστεί και πάλι για τη ζωή. Στέκεται στο πλευρό της σε όλες τις επίπονες χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες. Οι παρενέργειες από τις θεραπείες ήταν πλέον εμφανείς στο σώμα της Γωγώς. Είχε χάσει τα μαλλιά και τις βλεφαρίδες της, ενώ είχε πάρει και κιλά. Οταν κοίταζε τον εαυτό της στον καθρέφτη ήταν σαν να αντίκριζε τον... εχθρό της, τον καρκίνο. Ωστόσο, τα... σχόλια του συγκεκριμένου καθρέφτη δεν είχαν πλέον αντίκτυπο για αυτή. «Μόνο τον δικό μου καθρέφτη θα κοίταζα. Αυτά τα μάτια που συνέχιζαν να με βλέπουν το ίδιο όμορφη όπως και πριν, το ίδιο ποθητή και δεν με κορόιδευαν, έλεγαν την αλήθεια. Τα μάτια του άντρα μου, αυτά θα ήταν για μένα ο καθρέφτης μου»! Αυτά ήταν ίσως μερικά από τα πιο συγκινητικά λόγια στα όσα εξιστόρησε στην πρόσφατη συνέντευξή της κι αφορούσαν το πιο αγαπημένο της πρόσωπο, τον Τραϊανό της.  


«Οταν λύγισε η Γωγώ»

«Ξέραμε ότι υπήρχε κάτι στο στήθος της το οποίο ήταν ανώδυνο γιατί είχε κάνει ήδη υπέρηχο».

«Οταν στη συνέχεια πληροφορηθήκαμε τα άσχημα, σκληρά νέα, ήταν για όλους μας ένα μεγάλο σοκ. Στην οικογένειά μας δεν υπάρχει ιστορικό καρκίνου. Πιστεύαμε ότι αυτό το πράγμα δεν θα συμβεί ποτέ σε εμάς» εξομολογείται στην «Espresso της Κυριακής» η αδελφή της Γωγώς Μαστροκώστα, η Φώφη.

«Την ημέρα που είχε έρθει ο γιατρός ήμουν εκεί μαζί με τη Γωγώ και το μωρό. Κάναμε αστεία, γελούσαμε, περνούσαμε πολύ όμορφα. Ο γιατρός πέρασε τυχαία να δει τι κάνει, ενώ εκείνη την ώρα θήλαζε το παιδί της. Με την πρώτη μαστογραφία ο γιατρός αφαίρεσε το ογκίδιο και το έστειλε κατευθείαν για βιοψία. Περιμέναμε τα αποτελέσματα αλλά και πάλι δεν πίστευα με τίποτα ότι θα μπορούσε να είναι κάτι τόσο δυσάρεστο. Ημουν στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο όπου φοιτώ και πληροφορήθηκα από το τηλέφωνο ότι τα νέα δεν είναι ευχάριστα. Από εκεί και πέρα, ξεκίνησε ο Γολγοθάς της αδελφής μου. Ενας Γολγοθάς για όλη την οικογένεια, για τη μητέρα μας, την ίδια, τον Τραϊανό». Λόγω απόστασης, η Φώφη δεν την έβλεπε πολύ συχνά. «Θα ήθελα πολύ να ήμουν πιο κοντά της, αλλά δεν μπορούσα γιατί εκείνη μένει στην Κύπρο και εγώ στην Αθήνα. Εχω ένα μικρό παιδί και εργάζομαι. Δεν μπορούσα να τη βλέπω τόσο συχνά όσο ήθελα. Μακάρι να μπορούσα, αλλά ήταν πολύ δύσκολο».

Η πιο συγκλονιστική στιγμή για εκείνη ήταν την ώρα που η Γωγώ έβγαλε για πρώτη φορά το σκουφάκι της. «Θυμάμαι όταν έχασε τα μαλλιά της. Δεν είχε βγάλει ποτέ μέχρι εκείνη τη στιγμή τον σκούφο της... Ηρθε από το σπίτι ενώ ήμουν μαζί με μια φίλη μου, έβγαλε τον σκούφο και την είδα για πρώτη φορά να δακρύζει και να λυγίζει. Αυτό που θυμάμαι και μου έκανε εντύπωση είναι ότι ήταν τόσο όμορφη, ακόμα και χωρίς τα μαλλιά της. Δεν το λέω επειδή είναι αδελφή μου, πραγματικά ήταν μια κούκλα». Οπως μας λέει η Φώφη, ο άνθρωπος που βοήθησε περισσότερο τη Γωγώ ήταν ο σύζυγός της Τραϊανός Δέλλας. «Αυτός που τη βοήθησε να ξεπεράσει κάποια πράγματα ήταν ο Τραϊανός. Επειδή τον αγαπάει πάρα πολύ προσπαθούσε να μην τον στενοχωρεί. Εκανε πράγματα που τον ευχαριστούν».


«Ο σύζυγός της είναι η δύναμή της»

Η σχέση τους ξεκίνησε σαν επαγγελματική συνεργασία, πολύ σύντομα όμως έγινε φιλία και μάλιστα τόσο ισχυρή που πλέον χαρακτηρίζονται οικογένεια. Τα τελευταία έντεκα χρόνια της ζωής τους είναι κολλητοί και αυτό έγινε ακόμη πιο έντονο στα δύσκολα. Ο Χάρης Σιανίδης, αδελφικός φίλος της Γωγώς, ήταν από τους ανθρώπους που στάθηκαν στο πλευρό της από την πρώτη στιγμή. Οπως η ίδια η Γωγώ είπε από το πόντιουμ της εκδήλωσης για τις «Γυναίκες της χρονιάς», «ο Χάρης μου έγινε Κύπριος πολίτης». «Σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς η συναισθηματική μου φόρτιση ήταν τεράστια. Τα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια μου χωρίς να μπορώ να το ελέγξω» μας εκμυστηρεύεται ο Χάρης Σιανίδης, που παρακολουθούσε τη φίλη του μαζί με τους υπόλοιπους δικούς της ανθρώπους ενώ μιλούσε...  

- Πώς ένιωσες, Χάρη, όταν η Γωγώ σου εμπιστεύτηκε το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε;

Είναι απίστευτα δύσκολο να πιστέψεις ότι στο άτομο που είναι για σένα στήριγμα και σε γεμίζει με δύναμη, αισιοδοξία και ελπίδα μπορεί να συμβεί αυτό. Η Γωγώ όμως μας απέδειξε για άλλη μία φορά πόση δύναμη και αξιοπρέπεια έχει.

- Πιστεύεις ότι η παρουσία των δικών της ανθρώπων στο πλευρό της ήταν ένας ακόμη λόγος για να παλέψει;

Ολοι βοηθήσαμε, όλοι σταθήκαμε δίπλα της και όλοι είπαμε από την πρώτη στιγμή ότι αυτήν τη δυσκολία την περνάμε όλοι μαζί. Για μένα όμως το ότι η Γωγώ αντιμετώπισε με τόση δύναμη το πρόβλημα υγείας της, οφείλεται 100% στον άντρα της, ο οποίος πραγματικά είναι ένας σπάνιος άνθρωπος. Ο σύζυγός της είναι ένας άνθρωπος που δεν λέει λόγια, κάνει πράξεις. Είναι με όλη τη σημασία της λέξης άντρας και το δείχνει έμπρακτα. Αλλά και η οικογένειά της και όλοι οι φίλοι της σταθήκαμε δίπλα της, παρ’ ότι η απόσταση που μας χώριζε ήταν σημαντική. Η μητέρα της εγκατέλειψε τα πάντα και ασχολήθηκε μόνο με τη Γωγώ. Και όλοι οι υπόλοιποι προσαρμόσαμε τη ζωή μας και τις δουλειές μας, ώστε τουλάχιστον μία φορά στις δεκαπέντε μέρες να βρίσκεται κάποιος κοντά της.

- Τι θεωρείς ότι πρόσφερε η Γωγώ με την προσωπική της αποκάλυψη στον κόσμο;

Πιστεύω ότι η Γωγώ έδωσε ένα μάθημα ζωής όχι μόνο στις γυναίκες αλλά σε όλον τον κόσμο και έδειξε πως, αν είσαι δυνατός, μπορείς να ξεπεράσεις ακόμη και την πιο δύσκολη νόσο. Τι μένει λοιπόν να πω εγώ; Πάντα γνώριζα και τις άλλες πτυχές του χαρακτήρα της, που κάποιοι τις ανακάλυψαν τώρα. Ομως εγώ γνώριζα τη δύναμη που έχει αλλά και την αγάπη που κρύβει στην καρδιά της για όλον τον κόσμο. Απλώς να αναφέρω ότι οι αμοιβές από όλες τις φωτογραφήσεις που έκανε τελευταία η Γωγώ πήγαν σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και οργανώσεις που προσφέρουν στο παιδί και στη γυναίκα. Επίσης, όλα τα έσοδα από τα δώρα που θα πάρει για τον επερχόμενο γάμο της με τον Τραϊανό και τη βάφτιση της μικρής της κόρης θα δοθούν σε δύο μεγάλα ιδρύματα» μας εκμυστηρεύεται αποκαλύπτοντάς μας για άλλη μία φορά το μεγαλείο της ψυχής της Γωγώς Μαστροκώστα, που αφήνοντας στην άκρη τις προσωπικές δυσκολίες της σκέφτεται πώς θα προσφέρει στον κόσμο!


«Κρατούσε τις άσχημες σκέψεις για τον εαυτό της»

Η Ορθούλα Παπαδάκου ανοίγει την καρδιά της στην «Espresso της Κυριακής» και μας μιλάει για όσα πέρασε με την κολλητή της. «Οταν έμαθα για την αρρώστια της, έπεσα από τα σύννεφα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχε συμβεί σε έναν άνθρωπο που τόσο αγαπάω. Επαθα σοκ, έπρεπε όμως να δείξω δυνατή για να τη στηρίξω. Της έδινα κουράγιο, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις η ψυχολογία μετράει περισσότερο απ' όλα. Από την πρώτη στιγμή το αντιμετώπισε με ρεαλισμό. Η θέλησή της και η δύναμή της ήταν απίστευτη.

Τον πρώτο καιρό η ψυχολογική της κατάσταση είχε σκαμπανεβάσματα. Προσπαθούσα όσο μπορούσα να βρίσκομαι στην Κύπρο. Κάθε δύο εβδομάδες ήμουν κοντά της, περάσαμε όλες τις φάσεις μαζί. Προσπαθούσα να κάνω συνέχεια πλάκες για να γελάμε».

Η Ορθούλα πικράθηκε πολύ όταν είδε τη φίλη της να χάνει τα μαλλιά της. «Ηταν πολύ δύσκολο και για μένα. Είχα άγχος να πάει καλά η θεραπεία. Εχει τρελή δύναμη! Τη μια μέρα έκανε θεραπεία στο νοσοκομείο και την άλλη μέρα μπορούσε να ταξιδέψει.

Εβλεπα το απόλυτα sexy είδωλο να αλλάζει, να χάνει τα μαλλιά της και δεν μπορούσα να το χωνέψω. Ζούσα μαζί της και κάποια στιγμή, όταν ήμουν μόνη μου δάκρυσα. O σύζυγός της δεν έπαψε στιγμή να τη στηρίζει. Ο Τραϊανός Δέλλας στάθηκε βράχος στο πλάι της. Είναι απίστευτος άνδρας, απίστευτος μπαμπάς, λατρεύει τη γυναίκα του και το παιδί τους. Τους έζησα πολύ έντονα αυτήν τη δύσκολη περίοδο».

Η Ορθούλα είχε και έναν πολύ ιδιαίτερο ρόλο σε αυτή τη φάση της ζωής της Γωγώς: «Το διάστημα που βρισκόμουν στην Αμερική αναζητούσα προϊόντα για να μακρύνουν τα μαλλιά της πιο γρήγορα και να είναι δυνατά. Ψάχνοντας ανακάλυψα ένα πολύ καλό προϊόν που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τις βλεφαρίδες της. Υπήρχαν στιγμές που καταλάβαινα από τα μάτια της ότι σκέφτεται διάφορα, αλλά είναι τόσο δυνατή που κατάφερε να κρατήσει τις άσχημες σκέψεις για τον εαυτό της».

«Ηθελε να μοιραστεί την εμπειρία της και να δώσει το μήνυμα ότι η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές».

«Είναι πολύ δύσκολο για μια γυναίκα να ανακαλύπτει ότι έχει προσβληθεί από καρκίνο του μαστού. Ηταν όμως δυνατή». Για τις δύσκολες ώρες και τη σκληρή μάχη που έδωσε η Γωγώ μίλησε στην «Espresso της Κυριακής» η βουλευτής του ΔΗ.ΣΥ. και πρόεδρος της οργάνωσης Europa Donna Κύπρου Στέλλα Κυριακίδου, η οποία ήταν μία από τους ελάχιστους ανθρώπους που γνώριζαν από την πρώτη στιγμή το πρόβλημά της και στάθηκε στο πλευρό της.

«Με τη Γωγώ γνωριστήκαμε τον Ιανουάριο του 2009, λίγες ημέρες αφότου είχε γεννήσει το κοριτσάκι της και είχε μάθει τα αποτελέσματα της βιοψίας. Είχε ενημερωθεί για την οργάνωσή μας και τη στήριξη που προσφέρουμε σε γυναίκες που έχουν χτυπηθεί από καρκίνο κι έτσι συναντηθήκαμε. Ηθελε να βρίσκεται κοντά σε όλες εμάς που έχουμε βιώσει το συγκεκριμένο πρόβλημα και να μοιραστεί τις σκέψεις της, τους φόβους της, να πάρει δύναμη για να το πολεμήσει» σημείωσε η κυρία Κυριακίδου και πρόσθεσε: «Οσο δυνατός κι αν είναι κάποιος, μπροστά στον καρκίνο λυγίζει. Η Γωγώ από την πρώτη στιγμή είχε μια πολύ θετική στάση και έλεγε ότι η ασθένειά της δεν θα της καταστρέψει τη ζωή. Δεν ήθελε η κόρη της να μεγαλώσει χωρίς μητέρα».

Βέβαια, όπως τόνισε η κυρία Κυριακίδου, «είναι πολύ τυχερή καθώς είχε δίπλα της τον άνδρα της, τον Τραϊανό Δέλλα, που της έδινε δύναμη, τη στήριζε και ήταν κοντά της σε κάθε δύσκολη στιγμή, κάθε εγχείριση. Στο πλευρό της ήταν συνεχώς και η οικογένειά της. Μάλιστα, πολλές φορές η ίδια ήταν αυτή που έδινε κουράγιο στους δικούς της ανθρώπους και τους έλεγε να μην ανησυχούν. Το μόνο που τη στενοχωρούσε ήταν ότι δεν ήθελε να βλέπει τον σύζυγό της στενοχωρημένο. Ζούσε και ανέπνεε για να βλέπει ευτυχισμένο τον ίδιο και την κόρη τους και γι’ αυτούς παρακαλούσε τον Θεό να την κάνει καλά».

Σύμφωνα με την πρόεδρο της οργάνωσης Europa Donna Κύπρου, «μεγαλύτερη βοήθεια από όλους προσέφερε ο Θεός. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές χρειάζεται πίστη και υπομονή. Και τόσο η Γωγώ Μαστροκώστα όσο και ο σύζυγός της πίστευαν ότι θα έβγαινε νικήτρια από αυτήν τη δύσκολη μάχη. Και τελικά, τα κατάφερε» τόνισε και πρόσθεσε: «Ποτέ κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι του επιφυλάσσει το μέλλον. Γι’ αυτό πρέπει να φροντίζει να ζει το τώρα. Και είμαι σίγουρη ότι η Γωγώ, όπως και όλες εμείς που έχουμε βρεθεί στην ίδια θέση, ζει την κάθε στιγμή με την οικογένειά της και κάνει όνειρα για το μέλλον».

Οπως είχε εκμυστηρευτεί η show woman στην κυρία Κυριακίδου, πρώτο μέλημά της μόλις γινόταν καλά θα ήταν να βγει δημοσίως και να μιλήσει για την περιπέτεια της υγείας της, προκειμένου να δώσει μήνυμα ελπίδας σε όλες τις γυναίκες που έχουν βρεθεί ή πρόκειται να βρεθούν αντιμέτωπες με τον καρκίνο του μαστού.

«Για τον λόγο αυτόν μίλησε. Ηθελε να μοιραστεί την εμπειρία της και να δώσει το μήνυμα ότι η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές. Ολες οι γυναίκες πρέπει να είναι σωστά πληροφορημένες και να μην το βάζουν κάτω» σημείωσε και κατέληξε: «Οταν πολεμάς, βγαίνεις νικητής».


«Εστειλε ένα μήνυμα σε όλες τις γυναίκες»

Τη βραδιά της απονομής των βραβείων για τις γυναίκες της χρονιάς του περιοδικού «Life & Style» τα βλέμματα στράφηκαν και σε άλλη μία κυρία, τη Μαριλένα Στρατοπούλου-Κιτσοπάνου, πρόεδρο της ΜΚΟ-Στόχος Πρόληψη, την οποία βράβευσε η Γωγώ. Η ίδια μιλάει στην «Espresso της Κυριακής» για τη Γωγώ Μαστροκώστα, το βραβείο της αλλά και για την πρόληψη που, όπως είπε και η ίδια η Γωγώ, είναι το σημαντικότερο.

«Εμαθα τη χαρά του να δίνεις από τη γιαγιά μου Αναστασία Ραφαηλίδου σε πολύ μικρή ηλικία. Κάποια βράδια, με έπαιρνε μαζί της και αφήναμε σακούλες με τρόφιμα και ρούχα μπροστά από αυλόπορτες αγνώστων σε μένα σπιτιών. Εκτοτε, δίνω ό,τι έχω και αυτό με κάνει χαρούμενο άνθρωπο. Σπούδασα διαφήμιση και ο Στόχος εμφανίστηκε αρχικά σαν δουλειά. Αλλά, απ’ ό,τι φάνηκε, ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Μια ιστορία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μου. Εκτοτε, δουλεύω γι’ αυτό χωρίς ποτέ να σκέφτομαι το προσωπικό μου όφελος. Στόχος μας είναι να φτιαχτεί ένα ιδιόκτητο κέντρο που να μπορεί να φροντίζει τις γυναίκες όσο αφορά την πρόληψη της ασθένειας του καρκίνου του στήθους».

-Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό το βραβείο;

Σημαντικό είναι για μένα ότι πολύς κόσμος αναγνωρίζει την εκστρατεία και τη δράση της οργάνωσης. Δεν είναι τυχαίο ότι σε έρευνα που έχει διεξαχθεί έχουμε ψηφιστεί ως η πιο αγαπητή οργάνωση που σχετίζεται με τη γυναίκα. Αυτό με δικαιώνει. Αισθάνομαι τεράστια ηθική ικανοποίηση!

-Πώς κρίνετε την απόφαση της Γωγώς Μαστροκώστα να δημοσιοποιήσει το πρόβλημα υγείας της;

Το γεγονός ότι η Γωγώ Μαστροκώστα είχε τη δύναμη να βγει δημόσια και να ανακοινώσει το πρόβλημα που βίωσε είναι σίγουρα θετικό. Κάθε πρόβλημα λύνεται καλύτερα όταν το αντιμετωπίζεις κατάματα, γι’ αυτό είναι ένα μήνυμα προς τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν τη νόσο.

-Είχατε κάνει κάποιες συναντήσεις πριν από την βράβευση; Ετοιμάζετε κάτι μαζί;

Τη Γωγώ τη γνώρισα τη βραδιά των βραβείων. Αν θελήσει να ασχοληθεί με τον Στόχο, είναι προσωπικό της θέμα. Το μπλουζάκι της καλοκαιρινής συλλογής μας της το έχουμε ήδη χαρίσει και νομίζω θα το φοράει για να θυμίζει στις γυναίκες το αισιόδοξο μήνυμα της πρόληψης.

-Εχει συμβεί κάτι αντίστοιχο στο παρελθόν με κάποια άλλη επώνυμη;

Η ασθένεια δεν ξεχωρίζει επώνυμες ή όχι, απέναντι στον κίνδυνο είμαστε όλες ίσες.

-Τι συμβουλή θα δίνατε σε μια γυναίκα για να προλάβει την ασθένεια;

Το μόνο που έχουμε σαν ασπίδα προστασίας είναι η ενημέρωση και η πρόληψη. Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός. Εκτός από τις γενικές συμβουλές των γιατρών, πρέπει και μόνοι μας να βοηθάμε τον εαυτό μας. Πρέπει να προσέχουμε γενικότερα τη διατροφή μας και να πούμε ναι σε πιο υγιεινό τρόπο ζωής.